YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1696
KARAR NO : 2020/5150
KARAR TARİHİ : 16.03.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nin 262. maddesi uyarınca sanık … hakkında verilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunan eşinin, mahkemeye sunduğu 10/04/2015 tarihli dilekçenin temyiz başvurusu niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanığın eylemini TCK’nin 6/1-f-4 maddesi gereği silah kabul edilen bıçakla işlediğine dair iddia ve kabule göre, sanık hakkında TCK’nin 86/1 maddesi ile belirlenen temel cezanın TCK’nin 86/3-e maddesi ile (1/2) oranında artırılması, TCK’nin 87/1-c maddesi ile 1 kat artırılarak bulunan cezanın 5 yıl hapis cezasının altında kalması halinde TCK’nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerektiği gözetilmeden, TCK’nin 87/1-c maddesi gereği yapılan artırım kararda gösterilmeden, TCK’nin 86/1, 86/3-e maddesi ile belirlenen cezanın TCK’nin 87/1-son maddesi gereği doğrudan 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,
2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine aykırı davranılması,
3) Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, mağdurun yüzünde sabit iz oluştuğu belirtilerek sanığın TCK’nin 86/1-3-e, 87/1-c-son, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği halde, uzun kararın hüküm kısmında sanığın eylemi sonucunda mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir durumun meydana geldiği ve organlarından birisinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olunduğundan bahisle sanığın, TCK’nin 86/1-3-e, 87/1-a-d-son, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek hükmün karıştırılması,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın eşinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.