YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17399
KARAR NO : 2020/19264
KARAR TARİHİ : 16.12.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER :1) Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2017 tarih ve 2010/1223 Esas – 2017/536 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 22.02.2018 tarih ve 2017/3073 Esas – 2018/335 Karar sayılı kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 22.02.2018 tarih ve 2017/3073 Esas-2018/335 Karar sayılı kararının, sanık tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2007 tarih, 2005/17 Esas-2007/582 Karar sayılı ilamına konu suçun, sanık lehine olduğu kabul edilen 765 sayılı TCK’nin 508. maddesinde düzenlenen “emniyeti suistimal” suçu olduğu, bu suçun 5237 sayılı TCK’daki karşılığı 155. maddede düzenlenen “güveni kötüye kullanma” suçu olup 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre söz konusu suçun uzlaşma kapsamına alındığı, sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas alınabilecek diğer ilamın ise Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2004 tarih, 2002/806 Esas – 2004/328 Karar sayılı ilamına konu 765 sayılı TCK’nin 503. maddesindeki suç olup, bu suçun 5237 sayılı TCK’deki karşılığı olan 157. maddesinde düzenlenen “dolandırıcılık” suçunun da 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamının bulunmadığı da gözetildiğinde; TCK’nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında söz konusu hükümlere ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre TCK’nin 58/6. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanığın yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 22.02.2018 tarih ve 2017/3073 Esas-2018/335 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” kararının CMK’nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi gereğince “İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.