YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18657
KARAR NO : 2021/2114
KARAR TARİHİ : 27.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan ve sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçuna azmettirmeden kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanıklar … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan ve sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçuna azmettirmeden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık … ve müdafiileri, sanık … müdafii, sanık … ve katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık … ve müdafiileri, sanık … müdafii, sanık … ve katılan … vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın adli sicil kaydına konu Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.1996 tarih ve 1994/205 Esas – 1996/20 Karar sayılı ilamı ile verilen “15 yıl” hapis cezasının 05.06.1996 tarihinde kesinleştiği ve 07.04.2011 tarihinde yerine getirildiği, yargılamaya konu suçun ise 31.08.2012 tarihinde tekerrür süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle sanığın mükerrir olduğu gözetilmeden, infaz tarihinin üzerinden 5 yıllık tekerrür süresinin geçtiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan … vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün “Sanık …’ın adli sicil kayıtları bakımından yerine getirme tarihi nazara alınarak 5 yıllık tekerrür süresinin dolduğu anlaşıldığından hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,” ilişkin fıkrası hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın adli sicil kaydına konu Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.1996 tarih ve 1994/205 Esas – 1996/20 Karar sayılı ilamı ile verilen “15 yıl” hapis cezasının 05.06.1996 tarihinde kesinleştiği ve 07.04.2011 tarihinde yerine getirildiği, yargılamaya konu suçun ise 31.08.2012 tarihinde tekerrür süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin fıkranın eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.