YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19589
KARAR NO : 2020/11751
KARAR TARİHİ : 24.09.2020
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
…(kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.03.2007 tarih 2006/354 esas 2007/98 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2, 86/3-a, 62. maddeleri gereğince verilen 5 ay hapis cezasının TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine, aynı Kanun’un 51/3. maddesi gereğince 1 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği, yokluğunda verilen hükmün sanığın 13.03.2007 tarihli oturumda bildirdiği… ” adresinde 02/05/2007 tarihinde 7201 sayılı Kanun’un 35. maddesi uyarınca tebliğ edilerek, usule aykırı biçimde kesinleştirilen hükmün infaza verildiği, denetim süresi içerisinde yeniden suç işlendiği gerekçesiyle ele alınan dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda verilen ve esasen yok hükmünde bulunan 11.12.2018 gün ve aynı sayılı ek kararla erteli cezanın TCK’nin 51/7. maddesi uyarınca tamamen infazına karar verildiği, bu sırada ilk hükme karşı öğrenme üzerine sanığın 14.12.2018 havale tarihli dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunmasına karşın mahkemenin 28.02.2019 tarihli kararıyla CMK’nin 296. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa tebliğ edilmesine karşın süresi içerisinde yasa yoluna başvurmadığı, ancak anılan red kararına karşı sanık lehine o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olan Mahkemenin 28.02.2019 tarih ve 2006/354 Esas, 2007/98 sayılı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen “kasten yaralama” suçunun 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 86/3-a. maddelerinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesen son işlem olan mahkumiyet hükmünün verildiği 20.03.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.