YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23150
KARAR NO : 2020/14502
KARAR TARİHİ : 22.10.2020
Kasten yaralama suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62/1, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Finike Asliye Mahkemesinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/59 Esas, 2018/878 Karar sayılı kararına Adalet Bakanlığının 27/08/2020 tarihli ve 2020/7814 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2020 tarihli ve 2020/83734 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; Finike Asliye Ceza Mahkemesince sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği, anılan suçun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişiklik yapılmasından önceki haline göre de uzlaşma kapsamında olduğu; somut olayda Finike Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 07/01/2018 tarihli iddianamede sanığın nitelikli olarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan cezalandırılmasının talep edildiği, ancak Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna ilişkin karar verilmesine rağmen, kovuşturma evresinde taraflara uzlaşma teklifi yapılmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254. maddelerinde 6763 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik de nazara alınarak, dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilerek uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Finike Asliye Mahkemesinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/59 Esas, 2018/878 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.