YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23271
KARAR NO : 2020/17624
KARAR TARİHİ : 30.11.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : 1) Sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2019 tarih, 2017/243 Esas, 2019/642 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.06.2020 tarih, 2019/3687 Esas, 2020/1053 Karar sayılı kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.06.2020 tarih, 2019/3687 Esas, 2020/1053 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk derece mahkemesinin verdiği 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına dair mahkumiyet hükmünün, bölge adliye mahkemesince düzeltilerek sanığın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hükmedilen ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi gereğince REDDİNE,
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.06.2020 tarih, 2019/3687 Esas, 2020/1053 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2-b maddesi gereğince “ Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.