YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23525
KARAR NO : 2020/17042
KARAR TARİHİ : 23.11.2020

Basit yaralama suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2020 tarihli ve 2018/535 Esas, 2020/104 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07.10.2020 tarihli ve 2020/11650 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2020 tarihli ve 2020/90469 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, mahkemesince yapılan yargılama sırasında sanığın üzerine atılı silahlı yaralama suçunun vasıf değiştirerek basit yaralama suçuna dönüştüğü ve Mahkemesince sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereğince cezalandırılması yoluna gidildiği, müşteki Muhammed Seyfi Uzuner’in Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2019 tarihli talimat duruşmasında, vermiş olduğu beyanında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi, sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanın da bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında takibi şikayete bağlı basit yaralama suçundan düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya kapsamına göre; sanığın yaralama suçunu silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirdiği mağdurun kolluk beyanı ve sanığın soruşturmadaki savunmalarından anlaşılmaktadır. Mahkemece delillerin yanlış takdir edilerek değişen suç vasfından bahisle sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanığın silahla yaralama suçundan cezalandırılması gerekmesi ve kasten bıçakla yaralama suçunun şikayete tabi suçlardan olmaması nedeniyle sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi mümkün görülmemiştir.
Açıklanan bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.