YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2744
KARAR NO : 2020/5630
KARAR TARİHİ : 02.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanığın kasten yaralama eylemi sonucunda mağdurun kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinin 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Kanun değişikliğinden önceki ve sonraki haline göre denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı somut olaya dair uygulaması hükmün gerekçesinde gösterilip, lehe kanun karşılaştırması bu şekilde yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
2) Sanık hakkında Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2007 tarih ve 2006/641 Esas – 2007/301 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 29, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince hapisten çevrilmiş 5240- TL adli para cezasına hükmolunduğu, hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin uygulamasının mahalli mahkemece değerlendirilmesi yönünden Dairemizin 21.10.2009 tarih ve 2009/12999 Esas – 2009/17937 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün TCK’nin 86/1, 87/3, 29 ve 62. maddeleri gereğince verilen 8 ay 22 gün hapis cezası olarak açıklanmasına karar verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas 2016/42 Karar sayılı ilamı gereğince sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen ilk hükümdeki 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle sanığın hükmolunan hapis cezasının TCK’nin 50/1-a ve 52/2. maddelerine göre adli para cezasına çevrilerek TCK’nin 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Kabule göre, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.