YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3239
KARAR NO : 2020/7376
KARAR TARİHİ : 23.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanığın sabıkasında yer alan ve sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. ve 5237 sayılı TCK’nin 50. ve 51. maddelerinin uygulanmasına engel olarak gösterilen ilamın, Şanlı Urfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2012 tarih ve 2011/322 Esas – 2012/132 Karar sayılı ilâmın, 5237 sayılı TCK’nin (mülga) 142/1-f hükmünde düzenlenen “Elektrik Enerjisi Hakkında Hırsızlık” suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla; 05.07.2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un 82. maddesi ile adli sicil kaydına konu eylemi düzenleyen 5237 sayılı Kanun’un 142/1-f maddesinin yürürlükten kaldırılıp, 163/3. maddesinin yeniden düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesinin elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyeti bulunan kişinin 6352 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının hükme bağlanması karşısında, bu kararda uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı hususları belirlendikten sonra sonucuna göre, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile erteleme hükümleri ve seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
2) Mahkemece sanığın eylemini, oğluna karşı silahtan sayılan plastik sandalye ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, birden fazla nitelikli halin (TCK’nin 86/3-a, 86/3-e) aynı olayda gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK’nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi,
3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 23.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.