YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3837
KARAR NO : 2020/18023
KARAR TARİHİ : 03.12.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, düşme, ceza verilmesine yer olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında katılan sanık …’e karşı “Kasten Yaralama” suçundan ve sanık … hakkında katılan …’a karşı “Kasten Yaralama” suçundan verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı Kararı ile aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz kanun yoluna başvuru mümkün olup temyizlerinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen hükümlerin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Katılan sanık … hakkında, …’a karşı “Kasten Yaralama” ve sanık … hakkında, …’a karşı “Kasten Yaralama” suçlarında verilen “beraat” kararlarına yönelik katılan sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Katılan sanık ve sanık müdafiinin temyiz talebinin hükümlerin gerekçesine yönelik olmadığı gibi, hükümleri temyiz etmede hukuki yararının da bulunmadığı anlaşıldığından, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince katılan sanık ve sanık müdafiinin temyiz talebinin isteme aykırı REDDİNE,
3) Sanık … hakkında, …’e karşı “Kasten Yaralama” ve “Hakaret” suçlarından verilen “Düşme” kararlarına; Sanık … hakkında, …’e karşı “Tehdit” suçundan verilen “Beraat” kararına; sanık … hakkında, …’e karşı “Mala Zarar Verme” suçundan ve sanık … hakkında, …’e karşı “Kasten Yaralama” suçlarından verilen “Düşme” kararlarına yönelik mağdur sanık … müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Mağdur sanık …’nin kovuşturma aşamasında, 01.03.2016 tarihli celsede alınan beyanında, şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği anlaşılmakla, CMK’nin 243. maddesi gereğince katılan sıfatı bulunmayan mağdurun temyiz hakkı bulunmadığından, mağdur sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
4) Sanık … hakkında, katılan sanık …’e karşı “Kasten Yaralama” suçundan verilen “beraat” kararı ile sanık … hakkında katılan …’a karşı “Hakaret” ve sanık … hakkında katılan sanık …’e karşı “Hakaret” suçlarından verilen “ceza verilmesine yer olmadığı” kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan … ve katılan sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
5) Sanık … hakkında, …’a karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.