YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4007
KARAR NO : 2020/8153
KARAR TARİHİ : 30.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Müşteki sanık …’nın kovuşturma aşamasında 24.03.2016 tarihli celsede alınan savunmasında, müşteki sıfatıyla sanık …’den şikayetçi olduğunu ve kamu davasına katılmak istediğini belirttiği halde bu hususta bir karar verilmediği; müşteki sanık müdafiin süresinde temyiz dilekçesi verip, hükmü temyiz ederek katılmak iradesini gösterdiği anlaşılmakla, müşteki sanığın 5271 sayılı CMK’nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğundan katılan olarak, vekilinin katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında katılan …’ya karşı tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2-d ve 29 maddeleri uyarınca belirlenen “9 yıl 13 ay 7 gün hapis” cezasından TCK’nin 62. maddesinde göre (1/6) oranında indirim yapılırken, sonuç cezanın “8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası” yerine “7 yıl 17 ay 7 gün hapis cezası” olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı kısmındaki “7 yıl 17 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine “8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.