YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4348
KARAR NO : 2020/8038
KARAR TARİHİ : 30.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraate, mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan … vekilinin temyiz isteminin, sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 18.11.2015 tarih ve 6865 sayılı adli raporuna göre, katılan …’in yaralanmasının “basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin” tespit edildiği ve bu nedenle eylemin 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında kalmasına rağmen, sanığın temel cezasının TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenmesi suretiyle, sanığa fazla ceza tayini,
b) Lüleburgaz(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.12.2012 tarih ve 2012/294 Esas – 2012/869 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 144/1-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca verilen 1000,00 TL kesin nitelikteki adli para cezasını içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre;
d) Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca “1 yıl 6 ay hapis cezası” olarak belirlenen temel cezasında TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca (½) oranında artırım yapıldığında “1 yıl 15 ay hapis cezası”na karar verilmesi gerekirken “2 yıl 3 ay hapis cezası”na karar verilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.