YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4484
KARAR NO : 2020/10813
KARAR TARİHİ : 15.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten Yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanıkların talimat mahkemesindeki sorgularında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep etmelerine rağmen, suç tarihinde sabıkasız olan sanıklar hakkında TCK’nın 62. ve 51. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
2) Katılanların soruşturma ve kovuşturma aşamasında, sanıkların katılan …’ı demir çubukla yaraladıkları şeklindeki birbiriyle tutarlı beyanları ve bu beyanları destekler katılan …’ın sağ el bileğinde ödem ve hassasiyet bulunduğuna ilişkin 11.05.2015 tarihli adli rapor değerlendirildiğinde; yerel mahkeme tarafından “katılanda meydana gelen yaralanmanın sopa ile meydana getirildiğine dair doktor raporunda herhangi bir açıklık bulunmaması” şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle TCK’nın 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılmayarak sanık hakkında eksik ceza tayini,
3) Sanıklar aşamalarda olan savunmalarında katılan …’ın el kol hareketi yaptığı, size göstereceğim diyerek tehdit ettiğine ilişkin savunmaları gözetildiğinde olayın başlangıcına ilişkin taraflar arasında birbirinden farklı beyanlar bulunmasına ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediğinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 15.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.