YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5070
KARAR NO : 2020/9786
KARAR TARİHİ : 16.07.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Müşteki sanık … hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Müşteki sanık … hakkında karşılıklı hakaret eylemi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin 5271 sayılı CMK’nin 223/4-c maddesi olarak gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması, mahallinde hükme ilavesi mümkün bir eksiklik olarak kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
2)Katılan sanık … hakkında bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma, kasten yaralama, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
a)Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, kasten yaralama suçundan hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından,
b)Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nin 50/1-a maddesine istinaden adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması, aleyhe temyiz olmadığından,
c)Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden,bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3)Müşteki sanık … hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
a)Müşteki sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nin 125/1-2,43/1-2. maddeleri uyarınca hakaret ve TCK’nin 106/1-1.cümlesi,43/1-2. maddeleri uyarınca tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, suç tarihinde tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi gereğince, hakaret suçunun da tehdit suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmış ise de; 5237 sayılı TCK’nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamında kaldığı bu nedenle 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, temyiz incelemesine konu edilen tehdit suçunun uzlaştırmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Kabule göre;
b)Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nin 50/1-a maddesine istinaden adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.