Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/5181 E. 2020/10098 K. 08.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5181
KARAR NO : 2020/10098
KARAR TARİHİ : 08.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Gerekçeli karar başlığında …’nın sıfatının “mağdur sanık” yerine “katılan sanık”, …’ın sıfatının ise “müşteki sanık” yerine “katılan sanık” olarak gösterilmeleri suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,
2)Müşteki … hakkında … Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp asistanı tarafından düzenlenen 09.02.2015 tarihli adli muayene raporunda yaralanmanın nazal fraktüre (burun kırığı) neden olduğunun belirtildiği ancak bu kırığın hayat fonksiyonlarını kaçıncı derecede etkilediğinin belirtilmediği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, yaralanması sonucunda özellikle kemik kırığı meydana gelip gelmediği, gelmiş ise kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesi, yüzde sabit ize neden olup olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususlarını da içerir şekilde 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen tüm ölçütleri kapsayan rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun (kırık varsa kırık derecesine göre artırım oranının) belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3)Haksız tahrik oluşturan eylemin müştekinin, sanığa hakaret etmesinden ibaret olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesi uyarınca cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (2/4) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza verilmesi,
4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 08.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.