Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/5366 E. 2020/7953 K. 29.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5366
KARAR NO : 2020/7953
KARAR TARİHİ : 29.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … hakkında mağdur …’i kasten basit yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakla;
1) Sanık … hakkında mağdur …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında mağdur …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Mağdur …’in 24.03.2016 tarihli duruşmadaki olay günü sanık …’ın kendisine kafa attığını yere düşüp kendisini kaybettiğine ilişkin beyanı ile Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün mağdur …’in yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğuna ilişkin 30/12/2015 tarihli kesin raporu içeriğine göre, yüklenen suçun sanık … tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca sanık … hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.