YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6017
KARAR NO : 2020/9479
KARAR TARİHİ : 13.07.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Katılan sanık … hakkında İbrahim ve …’e karşı “Kasten Yaralama” suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik kararlara karşı temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, katılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşımakla, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeyen dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında … ve …’e karşı, katılan sanık … hakkında …’a karşı “Kasten Yaralama” suçlarından verilen “Beraat” kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık ve katılan sanık müdafiinin temyiz talebinin hükümlerin gerekçesine yönelik olmadığı gibi, hükümleri temyiz etmede hukuki yararının da bulunmadığı anlaşıldığından, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanık ve katılan sanık müdafiinin temyiz talebinin isteme aykırı REDDİNE,
3)Sanık … hakkında katılan sanık …’ye karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı itibariyle, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı
Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
4)Sanıklar … ve… haklarında katılan sanık …’ye karşı “Kasten Yaralama” suçlarından verilen “Beraat” kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine ve gösterilen gerekçeye göre katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
5)Sanık … hakkında …’e karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre sanığın, yargılama konusu eylemini, husumetli olan aileler arasında olay günü, gündüz saatlerinde çıkan tartışma neticesinde, babası…’ın sanık … tarafından basit şekilde yaralanması eyleminin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında gerçekleştirdiği gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesinde belirtilen “orantılılık ilkesi” de nazara alınmak suretiyle sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi gereği makul bir oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
b) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.