YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6802
KARAR NO : 2020/9450
KARAR TARİHİ : 13.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Düşme, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan düşme kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 125/1-4. maddeleri kapsamında kaldığı, bu suçun şikayete tabi olduğu ve mağdurun 22.04.2016 tarihli celsede sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla; sanığa atılı hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nin 73/6. maddesi gereğince, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda beyanı alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,
2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık…’in karardan sonra 25.04.2016 tarihinde vekil tayin ettiği anlaşılmakla tebliğnamedeki sanık müdafiinin duruşmalara çağrılmaması nedeniyle hükmün bozulması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.
Karşılıklı kavga şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda, soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan tanıklara da sorularak, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 – 238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.