Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/7395 E. 2020/12254 K. 30.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7395
KARAR NO : 2020/12254
KARAR TARİHİ : 30.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
MÜŞTEKİ SANIK : …
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, düşme
TEMYİZ EDENLER : Mağdur sanık … ile suça sürüklenen çocuk … müdafii, sanık … müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … ve suça sürüklenen çocuk … hakkında müşteki Gökhan’a karşı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizinin mümkün olmadığı, sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından başvurulan itiraz kanun yolu neticesinde söz konusu kararların itiraz merciince incelenerek, 22.04.2016 tarihli itirazın reddine dair karar ile kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından dosyanın bu kararlar yönünden temyizen incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık … hakkında mağdur …’ya karşı kasten yaralama suçundan verilen düşme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık müdafiinin yüzüne 21.03.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 10.05.2016 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
3)Sanık … hakkında mağdur …’ya karşı kasten yaralama suçundan verilen düşme kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Mağdur …’nın 14.10.2015 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi ve katılan sıfatını alamaması karşısında, temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.