Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/7474 E. 2020/9048 K. 08.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7474
KARAR NO : 2020/9048
KARAR TARİHİ : 08.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralamaya teşebbüs, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında müştekiler …ve …’e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen kararlara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/93 Esas ve 2003/72 Karar sayılı ilamının temyiz dışı müşteki sanık …’a ait olduğu, sanığın güncel sabıka kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirliğe hükmedilmesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2) Sanık hakkında müştekiler … ve…’ye yönelik basit tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;
a) Sanık hakkında müştekilere karşı TCK’nin 106/1-1. cümlesi gereğince tehdit suçundan yapılan yargılama sonucu mahkumiyet hükmü kurulduğu, suç tarihinde tehdit suçunun, uzlaşma kapsamına girmeyen silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçu ile birlikte işlendiğinden uzlaşma kapsamında bulunmadığı, TCK’nin 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi ve bu maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; sanık ile müştekiler arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/93 Esas ve 2003/72 Karar sayılı ilamının temyiz dışı müşteki sanık …’a ait olduğu, sanığın güncel sabıka kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirliğe hükmedilmesi,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.