YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7778
KARAR NO : 2020/10108
KARAR TARİHİ : 08.09.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat, mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
TEMYİZ EDENLER : Sanık … müdafii, sanık … ve katılan sanık … müdafii
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında, …’in sıfatının “katılan” yerine “müşteki”, … ve …’in sıfatlarının ise “katılan sanık” yerine “müşteki sanık” olarak gösterilmeleri mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak kabul edilmiştir.
1)Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan … vekilinin, sanık … müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizinin mümkün olmadığı, katılan … vekili ve sanık … müdafii tarafından yapılan itiraz neticesinde… Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2016 tarihli ve…D.iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan sanık … müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Katılan sanık … müdafiinin yüzüne usulüne uygun olarak tefhim edilen hükümlere karşı, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 22.01.2016 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
3)Sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik sanık … müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık … müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
4)Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık … müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)5237 sayılı TCK’nin 51/3. maddesindeki “cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, mahkum olunan ceza süresinden daha az denetim süresi belirlenmesi,
b)Sanık hakkında ertelenen netice ceza 1 yıldan fazla olduğundan TCK’nin 49/2. maddesine göre uzun süreli hapis cezası olduğu halde, sanık hakkında ertelenen cezanın kısa süreli hapis cezası olduğu belirtilerek TCK’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 tarihli ve 2010/4-87 Esas – 2010/112 sayılı kararında belirtildiği üzere, aleyhe değiştirme yasağı kapsamına girmediği anlaşılmakla, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi uyarınca, hükmün TCK’nin 51/3. maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmesine ilişkin fıkrasından “1 YIL” ibaresi çıkartılarak yerine “1 yıl 5 ay 15 gün” ibaresinin eklenmesi ve yine hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olduğundan TCK’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin fıkra tamamen hükümden çıkartılarak yerine “Hükmolunan uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına” fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.