YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7931
KARAR NO : 2020/11009
KARAR TARİHİ : 17.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nin 32/1. ve 32/2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2)5237 sayılı TCK’nin 32/1. kapsamında akıl hastası olan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nin 150/2. maddesi gereği sanığa istemi aranmaksızın zorunlu müdafii atanmış ise de; 30.05.2015 tarihli talimat duruşmasında sanığın mahkemece bizzat müdafii huzurunda CMK’nin 147. ve devamı maddelerine göre savunmasının alınması gerekirken, müdafii huzurunda alınmayan savunmasının hükme esas alınması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
3)5237 sayılı TCK’nin 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 57/1. maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği halde, 5237 sayılı TCK’nin 57/2. maddesi gereğince “hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına” karar verilmemesi

4)Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesi olan 5271 sayılı CMK’nin 223/3-a maddesinin yazılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca olarak BOZULMASINA, 17.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.