YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9000
KARAR NO : 2020/8068
KARAR TARİHİ : 30.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Basit yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında katılanlar … ve …’a karşı basit yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12- 463 Esas – 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi infaz aşamasında re’sen gözetileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında katılan …’ya karşı basit yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
a) Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen “kasten yaralama”, TCK’nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen “tehdit” suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, suç tarihinde tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi gereğince, kasten yaralama suçunun, tehdit suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, anılan suçlar yönünden uzlaştırmanın mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; sanığın tehdit suçundan beraatine karar verilmesi ve tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alınması karşısında, CMK’nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
b) Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğine hükmedilmesi, 18/6/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/3. maddesindeki yeni uygulamaya aykırı olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.