YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9558
KARAR NO : 2020/13074
KARAR TARİHİ : 08.10.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında konut dokunulmazlığına ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Aynı eylem nedeniyle müştekinin hayati tehlike geçirmesi ve kemik kırığı meydana gelmiş olmakla, sanığın en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa cezalandırılması gerekmekte olup, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesine göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinden sonra TCK’nin 86/3-e, 87/1-d ve 87/1-son. maddelerinin uygulanması gerekirken, uygulama yeri bulunmayan TCK’nin 87/3. maddesi ile kırıktan ceza verilmek suretiyle eksik cezaya hükmolunması,
Kabul ve uygulamaya göre;
b) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uyarınca verilen “1 yıl 6 ay hapis” cezası üzerinden mağdurda oluşan kemik kırığı nedeniyle TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca artırım yapılması esnasında artırım oranının denetime olanak verecek şekilde gösterilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 08.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.