YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9561
KARAR NO : 2020/10826
KARAR TARİHİ : 16.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında mağdurlar … ve …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ve müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında mağdur …’a yönelik eylemi nedeniyle hüküm kurulurken, olası kast nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesi gereğince, verilen cezada üçte birinden yarısına kadar indirim yapılmasının mümkün olduğu gözetilmeden, üst sınırı aşan şekilde (2/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından,
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan, … 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 tarih, 2008/1087 Esas – 2009/832 Karar sayılı “6.000 TL” adli para cezasına ilişkin ilamının, tekerrüre esas alınan ilamdan daha ağır ceza içerdiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasından “Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/11/2013 tarih, 2013/869 Esas, 2013/1109 Karar sayılı” ibaresi

çıkartılarak yerine “… 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 tarih, 2008/1087 Esas – 2009/832 Karar sayılı” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
2) Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesinde “1 yıldan 3 yıla kadar hapis ve otuz günden yüz güne kadar adli para cezası” ön görüldüğü halde, sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezası yönünden temel ceza belirlenirken, kanunda ön görülen üst sınırın üzerinde “120 gün adli para cezasına” hükmolunması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
b) Sanığın adli sicil kaydında yer alan, … 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 tarih, 2008/1087 Esas – 2009/832 Karar sayılı “6.000 TL” adli para cezasına ilişkin ilamının, tekerrüre esas alınan ilamdan daha ağır ceza içerdiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,
c) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
3) Sanık … hakkında mağdur …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Mağdur hakkında Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 21.02.2014 tarihli rapora göre; sanığın eylemi nedeniyle mağdurun, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını hafif 1. derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması isabetli olmakla birlikte, sanık hakkında en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d-son maddesi gereğince cezada artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini,
b) Sanık hakkında hüküm kurulurken, olası kast nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesi gereğince, verilen cezada üçte birinden yarısına kadar indirim yapılmasının mümkün olduğu gözetilmeden, üst sınırı aşan şekilde (2/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
c) Sanığın adli sicil kaydında yer alan, … 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 tarih, 2008/1087 Esas – 2009/832 Karar sayılı “6.000 TL” adli para cezasına ilişkin ilamının, tekerrüre esas alınan ilamdan daha ağır ceza içerdiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,
d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
e) Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 86/1, 86/3-e maddeleri gereğince belirlenen “3 yıl” hapis cezası üzerinden, TCK’nin 21/2. maddesi gereğince (2/3) oranında indirim yapıldığında sanığın “1 yıl” yerine “2 yıl” hapis cezası ile cezalandırılması ve devamında TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın “10 ay” yerine “1 yıl 8 ay” olarak hatalı hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sonuç ceza ve tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 16.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.