YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12026
KARAR NO : 2022/76
KARAR TARİHİ : 12.01.2022
Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2018 tarih ve 2016/62 – 2018/298 sayılı kararı
Suç : Terör örgütü propagandası yapmak, Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, tehdit
Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, 7/2-2. cümle, TCK’nın 62, 53/1-2-3, TCK’nın 125/1, 125/3-a, 125/4, 62/1, 53/1-2-3, TCK’nın 106/1, 62, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
A)Tehdit suçuna yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Tehdit suçundan sanığın mahkumiyetine dair verilen karar, cezanın tür ve miktarına göre 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi kapsamında temyiz edilemez nitelikte olduğundan sanık müdafiinin temyiz taleplerinin aynı Kanunun 298/1. maddesi gereğince REDDİNE,
B)Terör örgütü propagandası yapmak ve Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarına ilişkin olarak verilen hükümlere, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açıldığı anlaşıldığından, hükmolunan cezaların tür ve miktarına göre temyiz edilemez nitelikte oldukları gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmesi şeklindeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Diğer temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1)İddianamede talep edilmediği ve esas hakkındaki mütalaada belirtilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı da tanınmadan, 3713 sayılı Kanunun 7/2-2. cümlesinin uygulanması suretiyle hükmolunan temel cezada arttırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,
2)Hazırlık aşamasında bilgi sahibi olarak beyanları alınırken sanığın müştekiye hakaret ettiğini belirten tanıkların, talimat yoluyla ifadeleri alınırken bu hususta herhangi bir beyanda bulunmamış olmaları ve talimat evrakına ekli olmadığı için hazırlık beyanlarının da okunamadığı nazara alındığında, tanıkların hazırlık aşamasındaki ifade tutanakları eklenmek suretiyle yeniden beyanlarının alınması ve çelişki oluşması halinde çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan hüküm kurulurken seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiğine göre, temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 125/3-a. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi yerine, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasına hükmolunup, aynı Kanun’un 125/3-a. maddesi gereğince cezanın artırılması suretiyle hatalı uygulama yapılması,
4)Sanığın, hakaret eylemini asansörde bulunan müştekiye hitaben gerçekleştirmesi karşısında, olayda aleniyet unsuru bulunmadığı halde, sanık hakkında TCK’nın 125/4. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.