Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2021/478 E. 2021/9717 K. 25.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/478
KARAR NO : 2021/9717
KARAR TARİHİ : 25.10.2021

İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma
Hüküm : I-)Sanıklar … ve … hakkında; TCK’nın 314/2, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,
II-)Sanıklar … ve … hakkında; TCK’nın 314/2, 220/7, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;
1-Sanıklar … ve … kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA
2-SanıkNizamettin Yılmaz ve … hakknda kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;
Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanıklar hakkında kurulan hükümde, tayin edilen temel ceza üzerinden TCK’nın 220/7. maddesi gereğince indirim yapıldıktan sonra TMK 5/1. maddesi gereği 1/2 oranında artırım yapılırken sonuç cezanın ”1 yıl 18 ay” hapis cezası yerine hesap hatası sonucu ”2 yıl 16 ay” olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
2-Silahlı terör örgütüne yardım suçundan mahkumiyetine hükmolunan sanıkların cezasının 3713 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107’nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 108’inci maddesi hükümlerine göre infaz edileceği gözetilmeden, sadece örgüt mensubu suçlular hakkında uygulama imkanı bulunan TCK’nın 58/9. maddesinin örgüt mensubu olmayan sanıklar bakımından tatbikine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkralarından “2 yıl 16 ay” ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl 18 ay” ibaresinin yazılması, hüküm fıkralarından TCK’nın 58/9. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar bütünüyle çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.