YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/756
KARAR NO : 2022/10315
KARAR TARİHİ : 26.12.2022
İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama
Hüküm :Sanıkların CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine dair karar
İlk derece mahhkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;
Temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süresi, kararların niteliğe göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanıklar müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapıldığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılama sonucunda, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçesi gösterilerek ilk derece mahkemesince kabul ve takdir kılınmış olduğu; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” biçimindeki düzenleme ile dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.10.1978-2/324-350 sayılı kararında belirtildiği üzere, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas aldığı ve taraflara yükletilecek avukatlık parasının her dava için ayrı ayrı tayinini öngördüğü, buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün bulunmadığı da nazara alınarak, kendisini aynı müdafii ile temsil ettiren ve beraatlerine karar verilen sanıklar yararına olmak üzere tek vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin vekalet ücretine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.