Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2021/9438 E. 2022/9081 K. 05.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9438
KARAR NO : 2022/9081
KARAR TARİHİ : 05.12.2022

İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2018 tarih ve 2017/589 – 2018/67 sayılı kararı
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma
Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı kararında, “Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı”nın kabul edildiği dikkate alınarak, sanığın ByLock kullanıcısı olup olmadığının atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili mercilere yazı yazılarak ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının getirtilmesi; temin edilememesi halinde, sanığın ByLock programını kullanıp kullanmadığının tespitine yönelik HTS kayıtları ile CGNAT kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, ayrıca Uyap’ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanık ile ilgili araştırma yapılarak hakkında beyan bulunup bulunmadığının saptanması, var ise getirtilmesi, gerektiğinde beyan sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenilmesi, tüm bu delillerin CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz belgelere dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabul ve uygulamaya göre;
Sanık hakkında verilen cezada TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu “6 yıl 13 ay hapis cezası” yerine “7 yıl 1 ay hapis cezası” olarak yazılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.