YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1197
KARAR NO : 2023/2039
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
¸
İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli 2018/28 Esas ve 2018/248 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.09.2019 tarihli ve 2018/3245 Esas, 2019/1088 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ( aleyhe ) temyiz sebepleri özetle;
1. Sanığın örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme vesair işlemlerinin bulunduğuna,
2. Sanığın eyleminin örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte yardım suçunu oluşturduğuna,
3. Temyiz dilekçesinde belirtilen Sair Temyiz sebepleri ve sair hususlara,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, Bank Asyadaki hesap bilgileri, hesap hareketleri, hesap hareketlerine ilişkin düzenlenen bilirkişi raporu incelendiğinde, sanığın Bank Asyada 21.10.1997 tarihinde hesap açtığı anlaşılmış, benzer birçok dosyada da görüldüğü üzere, örgüt elebaşısı tarafından Bank Asyaya para yatırılması yönündeki çağrı ve talimatın yapıldığı dönemlerden olan 17/25 Aralık 2013 süreci sonrası olan dönem nazara alındığında sanığın bu dönemde hesabında bulunun bakiyenin düşük miktarlarda seyrettiği, Bank Asyaya para yatırılması yönündeki çağrı ve talimatın yapıldığı bir diğer dönem olan 2014 yılının Ağustos/Eylül ayları ve sonrası olan dönem nazara alındığında da, sanığın bu dönem öncesinde ve bu dönem sonrasındaki hesabında bulunan bakiyenin birbiri ile orantılı olduğu anlaşılmış, hatta sanığın hesap bakiyelerinin yapılan incelemesinde, Bank Asyanın Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na devrinden sonra sanığın hesap bakiyesinin önceki aylara nazaran artış da gösterdiği gözlemlenmiş ve açıklanan tüm bu sebeplerle sanığın savunmasında belirtmiş olduğu hususların bilirkişi raporu ile, ayrıca sanık ve müdafii tarafından sunulan belgelerin de sanığın savunması ile örtüştüğü bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın terör örgütü üyesi olduğuna dair sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, şüpheyi kanaat düzeyine vardıracak, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunamadığı, bu nedenle yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşılmakla 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e.maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında beraat kararı verildiği nazara aldığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/2-c maddesi gereğince suç tarihinin Bölge Adliye Mahkemesi ve ilk derece mahkemesi gerekçeli karar başlığında yazılmaması gerekirken “05.10.2016 ve 05.10.2016 ve öncesi” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.
Dosyada mevcut Bank … hesap kayıtları ile sanık savunmalarına göre; üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyen, ByLock kullanıcısı olmayan sanığın, Bank … hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemlerinin dışında değerlendirilemeyeceği ve savunmalarının aksini ispat eden başkaca bir delil elde edilemediği gözetildiğinde, eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında, örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ayrıca sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği de tespit edilemediğinden, örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil de elde edilemediği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen beraat kararına ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararında bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmekle, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.09.2019 tarihli ve 2018/3245 Esas 2019/1088 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.