Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2022/12399 E. 2022/10308 K. 26.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12399
KARAR NO : 2022/10308
KARAR TARİHİ : 26.12.2022

İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarih ve 2015/189 – 2018/69 sayılı kararı
Suç : Terör örgütü propagandası yapmak, 2911 sayılı Kanuna muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak tehdit
Hüküm : 1-Sanıklar hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Kanunun 7/2, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddeleri uyarıncaverilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar
2-Sanıklar hakkında 2911 sayılı Kanuna muhalefetsuçundan 2911 sayılı Kanunun 33/b,5237 sayılıTCK’nın 53. maddeleri uyarıncaverilenmahkumiyet hükmüne yönelik istinafbaşvurusunun esastan reddine dair karar
3-Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak içindirenme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 265/1,265/3, 265/4, 43/1-2, 53. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinafbaşvurusunun esastan reddine dair karar
4-Sanık … hakkında 02.05.2015 tarihinde 142356 numaralı polis memuruna yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 265/1, 53. maddeleri uyarıncaverilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar
5-Sanık … hakkında 02.05.2015 tarihinde 142356 numaralı polis memuruna yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nın 86/1, 86/3-c, 53. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun ceza verilmesine yer olmadığına dair karar şeklinde düzeltilerek esastan reddine dair ek karar
6-Sanık … hakkında 01.05.2015 tarihinde 338114 numaralı polis memuruna yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 265/1, 53. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun ceza verilmesine yer olmadığına dair karar şeklinde düzeltilerek esastan reddine dair ek karar
7-Sanık … hakkında 01.05.2015 tarihinde 338114 numaralı polis memuruna yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nın 86/1, 86/3-c, 87/3, 53. maddeleri uyarıncaverilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar
8-Sanık … hakkında var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak tehdit suçundan 5237 sayılı TCK’nın 106/2-d, 43/1, 53. maddeleri uyarıncaverilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
I- Sanık … hakkında 2911 sayılı Kanuna muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan hapis cezalarının tür ve miktarına göre anılan suçların istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının CMK’nın 286/2-a maddeleri gereğince kesin olup, temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşılmakla; bölge adliye mahkemesi tarafından verilen 05.02.2019 tarihli temyiz talebinin reddine dair karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanığın anılan 05.02.2019 tarihli ek karara karşı yaptığı başvuruların reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

II-Sanık … hakkında ise 2911 sayılı Kanuna muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan hapis cezalarının tür ve miktarına göre, anılan suçlarından kurulan hükümlere yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi gereğince kesin olup, temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşılmakla; bölge adliye mahkemesi tarafından verilen 05.02.2019 tarihli temyiz taleplerinin reddine dair karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanığın anılan 05.02.2019 tarihli ek kararlara karşı yaptığı başvurunun reddine ilişkin ek kararın ayrıca sanığa atılı suçların 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK’nın 286/3. maddesinde belirtilen suçlardan olmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 14.11.2019 tarihli ek kararı da kanuna uygun bulunduğundan, bu karara karşı sanığın temyiz talebinin yaptığı başvuruların reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,
Sanıklara atılı 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde düzenlenen terör örgütü propagandası yapmak suçunun 7188 sayılı Kanuna göre temyiz edilebilecek suçlar arasında düzenlenmesi nedeniyle yapılan incelemede;
III- Sanık … ve … hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Dairemizin 2021/3886, 2021/5046, 2022/10638, 2021/16451 esas sayılı dosyaları ile aynı … yapılan incelemede;
Yapılan UYAP sorgulamasında, terör örgütü propagandası yapma suçundan sanık … hakkında İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/287 esas, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/373 esas, İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/168 esas, Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/267 esas, Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/102 esas, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/51 esas, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/315 esas, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/177 esas, sanık … hakkında ise İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/47 esas sırasına kayıtlı dosyaların derdest olduğu anlaşılmakla, dosyaların getirtilip incelenerek gerekir ise birleştirilip sanıklara atılı eylemlerin gerçekleştiği tarihler dikkate alınararak, söz konusu eylemlerin TCK’nın 43. maddesinde belirtilen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasını gerektiren tek suçu oluşturup oluşturmadığı karar yerinde tartışılarak hukuki durumun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.