YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17151
KARAR NO : 2022/4886
KARAR TARİHİ : 19.09.2022

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bu delilin suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirilerek duruşmada okunup tartışılmasından sonra bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen bozma kararına uyulmasına rağmen, ilgili kurumun cevabi yazısı da gözetilerek ByLock uygulamasının kullanılıp kullanılmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanmasına dair ByLock tespit ve değerlendirme raporu temin edilmeksizin bozmanın gereği yerine getirilmeden eksik araştırma ve yetersiz belgeler ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre de; karar başlığında karar tarihinin “25.09.2020” yerine “30.04.2019” olarak yazılması
Kanuna aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükmün CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2-b maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.