Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2010/20965 E. 2011/2132 K. 17.02.2011 T.
Yayınlanma Tarihi: 21.01.2024 13:07
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/20965
KARAR NO : 2011/2132
KARAR TARİHİ : 17.02.2011
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, boşanma kararı ile bağlanan aylık 130 TL'lik yoksulluk nafakasının yetersiz kaldığı ileri sürülerek aylık 500 TL'ye çıkarılması istenmiştir.
Mahkemece davacı ekonomik sıkıntı çekiyor olsa da, nafakanın artışı halinde davalının geçim sıkıntısına düşeceği, artışa ilişkin yeni bir durum oluşmadığı ve davacının davasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
TMK.nun 176. maddesine göre yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.
Davacının boşanma davası sırasında ve boşanmadan sonra bir gelirinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacının durumunda bir iyileşme olmayıp yoksulluğunun devam ettiği ve TMK.nun 175. maddesindeki koşulların davacı yararına gerçekleştiği dikkate alınmalıdır. Davalının yeniden evlenmesi ve eşinin çalışmaması yoksulluk nafakasının artırılmasına engel değildir. Mahkemece davalının gelir durumu da dikkate alınarak TMK. 4. maddesindeki hakkaniyete uygun oranda bir miktar nafaka artışına karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.