Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2010/21741 E. 2011/7065 K. 25.04.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/21741
KARAR NO : 2011/7065
KARAR TARİHİ : 25.04.2011

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin tenfiziyle vasiyete konu taşınmazların tapuda davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece murisin son ikametgahı mahkemesinin Hekimhan Mahkemeleri olduğundan yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dava dilekçesinde; 24.3.2010 tarihinde vefat eden murisin Hekimhan Noterliğinin 22.08.2006 tarih ve 01262 yevmiye numaralı vasiyetnamesi ile Hekimhan ilçesi, .....,Köyü, ...., Mevkiinde kain bulunan tapulu ev ve bahçe vasfındaki taşınmazını küçük ......,'e vasiyet ettiği ileri sürülerek, vasiyetin yerine getirilerek taşınmazın tapuda küçük adına kayıt ve tesciline karar verilmesi istenilmiştir.
Mahkemece murisin son ikametgahının Hekimhan'da bulunduğu, TMK.nun 576. Maddesi uyarınca da bu tür davalara murisin son ikametgahı mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Vasiyetnamenin yerine getirilmesine yönelik davaya mirasbırakanın yerleşim yeri mahkemesinde bakılması gerekmektedir. Bu yetki kuralı kesin olup, yargılamanın her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. (MK.md.576,HUMK.md.1) Davada HUMK.nun 13. maddesinin uygulama olanağı da yoktur. (HGK 17.1.2007 gün ve 2007/2-2 e. Ve 2007/10 K. sayılı kararı)
Mahkemece, murisin son yerleşim yerinin Hekimhan olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; davacı tarafın temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu nüfus kayıt örneğinden murisin yerleşim yerini 27.8.2008 tarihinde Malatya Merkezdeki bir adrese naklettiği anlaşılmaktadır.
O halde, murisin son yerleşim yerinin Malatya olduğu gözetilerek , yetki itirazının reddiyle davanın esasının görülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.