YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/499
KARAR NO : 2010/5585
KARAR TARİHİ : 01.04.2010

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.145,00 TL alacak için itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili dilekçesinde; davacı şirketin, davalı vakfa bir kısım canlı hayvan satışı yapması nedeniyle bir adet fatura düzenlendiğini, ancak faturada KDV nin % 8 oranında hesaplanması gerekirken yanlışlıkla % 1 oranında hesaplandığını, vergi dairesince yapılan inceleme sonucunda aradaki % 7’lik farkın davacıdan talep edildiğini, oysaki KDV den sorumluluğun tüketiciye ait olduğunu ileri sürerek bu farktan kaynaklanan 5.145,00 TL alacağın tahsili için yapılan takibe vaki haksız itirazın iptaliyle, icra inkâr tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap vermemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık yanlar arasındaki satım sözleşmesi uyarınca tahsil edilmesi gereken KDVnin eksik hesaplanması nedeniyle rücuan tahsili talebinden kaynaklanmaktadır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, perakende mal satışı nedeniyle KDV nin % 8 oranında uygulanması gerektiği bildirilmiş, mahkemece de bu rapora dayanılarak hüküm kurulmuştur. Oysa davacı vergi dairesi ile vergi ve cezalar için 8.4.2008 tarihinde uzlaşmaya gitmiş, cezalar tamamen, vergiler ise kısmen affedilmiştir. O nedenle bilirkişilerden bu konuda ek rapor alınarak, davacının ödediği vergi oranında rücu edebileceği gözetilmek suretiyle sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Ayrıca, alacağın varlığı ve miktarı bu yargılama ile saptandığına göre, likit kabul edilerek davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi de usul ve yasaya uygun görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.