YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/9054
KARAR NO : 2010/12942
KARAR TARİHİ : 14.07.2010

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada tarafların evli oldukları, davalının davacı ve çocukların geçimi ile ilgilenmediği, katkıda bulunmadığı ileri sürülerek davacı için aylık 250 TL, müşterek çocuklar … için aylık 150 TL, Emirhan için aylık 125 TL tedbir nafakasının tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.
Mahkemece davacının ayrı yaşamakta haklı olmadığından davacı yönünden davanın reddine, çocuklar yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
TMK’nun 186/3. maddesine gör eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılırlar. Aynı yasanın 197/2. maddesi uyarınca da birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa, hakim eşlerden birinin talebi üzerine diğerinin yapacağı parasal katkıyı belirler.
Somut olayda davacı (kadın) ayrı yaşama hakkına dayalı olarak çocuklarla birlikte kendisi için de tedbir nafakası isteminde bulunmuştur. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği davalı (koca) birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. Dinlenen tanık beyanlarından davalının kriz geçirdiğinde davacıyı boğmaya kalktığı, psikolojik tedavi gördüğü, davacının can güvenliğinden korktuğu için evine dönemediği anlaşılmaktadır.
O halde davacının ayrı yaşamada hakkı olduğu kabul edilerek, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre davacı kadın için de hakkaniyete uygun bir miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülememiş, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.