YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/11678
KARAR NO : 2011/18888
KARAR TARİHİ : 28.11.2011
MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde nişan hediyelerinin aynen iadesi olmaz ise bedeli olan 23.950 TL’nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Karşı davada ise 36.225 TL maddi ve manevi tazminatın tahsiline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kabulü karşı davanın ise kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı (k.davacı) tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dava dilekçesinde; yanlar arasındaki nişanın bozulmuş olması nedeniyle davalıya takılan altınların aynen iadesi, olmaz ise bedeli olan 23.950 TL’nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istenilmiştir. Karşı dava dilekçesinde ise ; üç yıla yakın süren nişanın ortadahiç bir neden yokken davacı (k.davalı) tarafından haksız olarak bozulduğu ve davalı (k.davacının) kişilik haklarının zarar gördüğü ileri sürülerek 30.000 TL manevi tazminat ile, 4.225 TL beyaz eşya bedeli ve 2.000 TL nişan masrafının karşı taraftan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.
Mahkemece asıl davanın kabulü, karşı davada ise maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddi, hükümde ayrı ayrı belirtilen bir kısım beyaz eşyaların ise tarafların paylı mülkiyetinde olduğunun tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı (k.davacı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Ancak, karşı dava dilekçesinde düğünün olacağı inancı ile bir kısım beyaz eşyaların taraflarca müşterek olarak alındığı ve bunların halen davacıya (k.davalıya) ait evde kaldığı ileri sürülerek eşyaların 1/2 bedeli olan 4.225.00 TL’nin tahsiline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece belirtilen bu eşyaların birlikte alındığı kabul edilmiş, ancak davadaki istemin tahsil talebi olduğu gözetilmeksizin ve infazı da mümkün olmayacak şekilde eşyaların tarafların paylı mülkiyetinden olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Bu husus davacı talebine uygun olmadığı gibi HUMK.nun 389.maddesine de uygun değildir. Mahkemece karşı davacının talebi ve HUMK.nun 389.maddesi uyarınca infazı kabil olacak şekilde tahsil hükmü kurulmalıdır.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.