YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/12275
KARAR NO : 2011/19042
KARAR TARİHİ : 29.11.2011

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.335 TL alacağın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı idare vekili, davacı idarede çalışan memura fazla ödeme yapıldığını beyan ederek 4335 TL. alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, yapılan fazla ödemenin idarenin hatalı işlemi sonucu olduğu, bu ödemede davalının hile veya kastının bulunmadığı, ayrıca davanın idari dava açma süresi içinde açılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
27.1.2003 tarih ve 1972/6 ve 1973/2 sayılı Yargıtay İ.B.K.’da, “ idarenin yanlış şart tasarrufunu , ancak iptal davası süresi içinde veya kanunlarda özel bir süre var ise bu süre içinde ,geriye yürür şekilde alabileceği,bu süreler geçtikten sonra yanlış tasarrufun geri alınması halinde geri alım gününe kadar parasal sonuçlar dahil tüm doğmuş durumların kazanılmış hak sayılacağı kabul edilmektedir.”
Davada, davalıya yapılan ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir idari karara dayandığı iddia ve ispat edilmiş değildir. Ödemenin hatadan kaynaklandığı kabul edilmektedir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile çözümlenen husus; hatalı intibak veya hatalı terfi işlemi gibi bir şart tasarrufun sonradan idare tarafından geri alınması halinde, daha önce bu şart tasarrufa dayanılarak memura yapılmış olan fazla ödemenin nedensiz zenginleşme hükümleri uyarınca geri istenmesinin idare hukuku ilkelerine göre mümkün olup olmadığına ilişkindir.
Bu İBK.nun idare tarafından yapılan bütün ödemelere uygulanması halinde, idarenin haksız iktisap kurallarından hiçbir zaman yararlanamaması ve memurların yapmış oldukları bütün hatalı ödemelerin idare tarafından gerek ödeme yapılan kişilerden, gerekse ödemeyi yapandan geri alamaması gibi bir sonuç doğuracağı ve bunun da idareyi işlemez duruma getireceği gerekçesiyle savunulamayacağı H.G.K. 5.12.1984 tarih 387/997 sayılı kararı ile kabul edilmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.