YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/13670
KARAR NO : 2011/14147
KARAR TARİHİ : 29.09.2011

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının aylık 3.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili dilekçesinde, davalının eskiden beri kiracı olduğu taşınmazın aylık kira parasının 3.000 TL olarak tesbitini istemiştir.
Mahkemece; davanın kira parasının tesbitine ilişkin olduğu, kira tesbiti metodlarından hangisinin mahkemece uygulanacağının belirlenmesi için kiranın başlangıcı ve kira bedelinin belli olması gerektiği, davalı vekiline bu hususta delillerini sunması için yasal imkan tanındığı halde, iddiasını ispata yarar delil sunmadığı ve iddiasını ispat edemediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.
Somut olayda, davacı vekili dilekçesinde, davalının eskiden beri mecurda kiracı olduğunu belirtmiştir. Mahkemece yargılama esnasında, davacı vekilinden kira başlangıç tarihi ve kira parasını ispata ilişkin delillerini sunması istenilmiş, davacı vekili 13.1.2011 tarihli dilekçe ile; “taraflar arasındaki kira sözleşmesinin sözlü olduğunu, davalının 19 yıldır kiracı olarak bulunduğunu ve 2007 yılı kirasının 2.400 TL olduğunu” açıklamış, yargılamada ise başka delili olmadığını belirtmiştir. Tüm bunlara davalı bir itirazda bulunmamıştır.
Taraflar arasında kira ilişkisinin varlığı ve eskiden beri sürdüğü konusunda ihtilaf yoktur. Kira ilişkisinin ay ve gün olarak başlangıcının kanıtlanması davacıya ait ise de, bu hususun gerekirse tanık da dinletilmek suretiyle davacı tarafından kanıtlanamaması halinde davalıdan başlangıç tarihi sorulmak suretiyle ve bu tarih esas alınarak kira parasının tesbiti gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.