Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2011/14142 E. 2011/17374 K. 14.11.2011 T.

Yayınlanma Tarihi: 21.01.2024 15:30


YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/14142
KARAR NO : 2011/17374
KARAR TARİHİ : 14.11.2011

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.650 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili dilekçesi ile; mülkiyet davacı idareye (Vakıflara) ait taşınmazın toplam 515.12 metre karelik kısmını, 01.09.2003 tarihinden itibaren idarenin bilgisi haricinde ve idare ile arasında hiçbir sözleşme olmaksızın (gecekondu ev bahçesi olarak) davalının kullandığını iddia ederek; toplam 5.650,00 TL ecrimisil bedelinin işgal tarihinden itibaren kademeli olarak hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; dava konusu yer üzerine gecekondu yaptığında yerin belediyeye ait olduğunu, 2981 sayılı kanunun yürürlüğe girmesi ile kanunda istenen evrakları hazırlayarak gerekli işlemleri yaptırdığını, taşınmazın tapu tahsis işlemleri sürerken kötü niyetli olarak Vakıflara devredildiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının davacıya ait taşınmazın 515.12 m2'sini davacı idarenin izni dışında gecekondu ve bahçesi yapmak suretiyle haksız işgalde bulunduğunu, dava konusu taşınmazın 2981 sayılı kanunun değişik 18/d maddesindeki yerlerden olmadığını bu nedenle ecrimisil şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.479.37 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
6785 sayılı İmar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkındaki Kanunun (2981 sayılı kanunun) 3290 sayılı Kanunlar değişik 18/d maddesinde (bu kanun kapsamında kalan gecekondulara ecrimisil ve arsa kullanımı bedeli tahakkuk ettirilemez ve alınmaz. Tahakkuk ettirilen veya tahakkuk ettirilip tahsil edilen ecrimisiller ve arsa kullanım bedeli arsa bedeline dönüşür denilmektedir. Bu durumda, mahkemece öncelikle yapılması gereken işlem; dava konusu yerin, 2981 sayılı kanunun değişik 18/d maddesindeki yerlerden olup olmadığını saptamak olmalıdır.
Oysa, mahkemece; bu hususta hiç bir araştırma ve inceleme yapılmadan belediye başkanlığı yazısına istinaden karar verilmiştir. Eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Kabule göre de ecrimisil kötüniyetli şagilin ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam kâr mahrumiyetidir.
Kira esasına göre ecrimisil belirlenmesinde, dava konusu taşınmazın (arsanın) imar durumu ve belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı belediye vasıtasıyla araştırılıp tespit edilip niteliğine (arsa) uygun emsal kira sözleşmelerinin ibrazı için taraflara süre verilmeli ve emsal sözleşmeler dosyaya celbedilmeli, keşif esnasında bilirkişilerce re'sen emsal araştırması yapılıp, rayiç belirlenmeli ve somut veriler toplanmalı bu dahi mümkün olmadığı taktirde haksız fiillerde olduğu gibi BK.nun 42/2. maddesi gereğince, hakim ecrimisil bedelini piyasa koşullarına göre takdir etmeli, davalı taşınmazı bizzat kullanmasının objektif değerini ödemeyi mahkum etmelidir. Takdir hakkını kullanırken son alınan bilirkişi raporunu da gözetmelidir. Somut olayda mahkemece yukarıda bahsedildiği şekilde deliller tam olarak toplanmamış ehil olmayan (hukukçu) bilirkişi vasıtasıyla keşif yapılmış ve bu rapora dayanarak hüküm verilmiştir.
Mahkemece yapılacak iş; tarafların tüm delilleri toplanarak, mahallinde ehil bilirkişi (inşaatçı) vasıtası ile keşif yapılarak, dava konusu yerin 2981 sayılı kanunun ilgili maddelerinde öngörülen gecekondu kapsamında bulunup bulunmadığı saptanmalı, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.