YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/18898
KARAR NO : 2012/2174
KARAR TARİHİ : 01.02.2012

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, davalı ile boşandığını ve aralarında yaptıkları protokole göre; müşterek çocukları …’a aylık 1999 tarihinden itibaren 100.000.000 TL(yeni 100,00 TL) iştirak nafakası ödemeyi, her yıl toptan eşya fiyat endeksine göre nafakanın arttırılacağını, ilk, orta ve lise yabancı dil eğitimli özel okulda okutmayı ve 5.000 dolar ödemeyi kabul ettiğini, ayrıca servis, yemek, kurs gibi giderleri de karşılayacağını kabul ettiği halde protokole uymadığını, 01.07.2008 tarihinden itibaren iştirak nafakasının 1.200,00 TL ödendiğini, ödenen miktarın ekonomik şartlar ve çocuğun gelişimi nedeniyle düşük kaldığını belirterek 2.000,00 TL’ye çıkarılmasını istemiştir.Davalı ise mahkeme kararı ile iştirak nafakasının 1.000,00 TL’ye yükseltildiğini, 02.12.2008 tarihinde Yargıtay 3.Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiğini, bu tarihten sonra da TEFE ve TÜFE oranlarında arttırılarak en son 1.300,00 TL ödediğini belirterek reddini istemiştir.Mahkemece, müşterek çocuk …’ın 1992 doğumlu olup lise son sınıfta olduğunu, özel bir okula gittiğini, dershane dışında özel derste alması gerektiğini, dava tarihinden yedi ay sonra reşit olacağını, buna göre dava tarihinden reşit olduğu tarihe kadar 2.000,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, protokole göre davalının nafaka dışında çocuğun eğitim giderlerini de karşıladığı, iştirak nafakasının niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE artış oranı nazara alındığında takdir edilen miktar çok olup, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmadığından daha alt seviyede bir miktara karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.