YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/2897
KARAR NO : 2011/5337
KARAR TARİHİ : 04.04.2011

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, boşandıktan sonra davalının işe girerek gelir elde ettiği ve davacının da emekli olması nedeniyle aylık gelirinde önemli oranda düşme olduğu ileri sürülerek 150.00 TL olan yoksulluk nafakasının kaldırılması istenilmiş; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
TMK’nun 176/3.maddesine göre; irat biçiminde ödenmesine karar verilen nafakanın yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkeme kararıyla kaldırılması mümkündür.
Yine, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.
Somut olayda tarafların 06.05.2009 tarihinde boşandıklarını, davalı kadının boşanmadan sonra asgari ücretle temizlik şirketinde çalıştığı ve gelir elde ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.
Ancak, Yerleşik Yargıtay’ın uygulamalarına göre asgari ücretin yoksulluğu ortadan kaldırmadığı ilke olarak kabul edilmiştir (HGK’nun 1.5.2002 gün 2-397 E-339 K. Sayılı kararında olduğu gibi).
Bu nedenle davalının asgari ücretle çalışsa bile yoksulluğun ortadan kalkmayacağı, bu durumun sadece nafaka miktarının tayininde rol oynayacağı anlaşılmakla ve ayrıca davacının emekli olurken toplu para aldığı da gözetilerek yoksulluk nafakasının kaldırılması yönünde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Mahkemece davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.