YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/5502
KARAR NO : 2011/12248
KARAR TARİHİ : 12.07.2011

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, 18.7.2005 tarihinde kesinleşen boşanma kararı ile hükmedilen aylık 100 TL yoksulluk nafakasının, aradan geçen sürede değerini yitirdiği belirtilerek, aylık 400 TL’ye yükseltilmesine karar verilmesi istenilmiştir.
Mahkemece, “Tarafların muhtemel ihtiyaçlarına, ekonomik ve sosyal durumlarına, önceki dava ve kararın tarihine, aradan geçen süreye göre aylık yoksulluk nafakasının dava tarihi itibariyle 250.00 TL’ye artırılmasının hukuka, adalete ve hakkaniyete uygun olacağı kanısına varılmıştır. Gerekçesiyle” davanın kısmen kabulü ile, aylık nafakanın 250.00 TL’ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre, yoksulluk nafakası artırılırken tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının yanında, ülkedeki ekonomik gelişmeler (paranın satın alma gücündeki kayıp ve bu hususun taraflara etkisi) de gözönünden tutulmalıdır. TÜİK tarafından yayımlanan ÜFE oranları nazara alındığında; artırılan yoksulluk nafakası miktarı çok olup, TMK’nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine aykırı görülmüştür.
Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.