YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/6688
KARAR NO : 2011/8483
KARAR TARİHİ : 23.05.2011
MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde kira parasının 01.04.2009 gününden başlayarak aylık, net 10.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Karşılık dava dilekçesinde ise kira parasının 01.04.2009 dönemi için indirilerek brüt 5.000,00 TL olarak tesbiti talep edilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 7.502,00 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, karşılık dava ise indirim nedenleri bulunmadığından ötürü reddedilmiş, hüküm davacı vekili (K.Davalı) tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, 01.04.2009 tarihinde başlayan döneme ilişkin aylık kira parasının tesbiti istenilmiştir.
Mahkemece, endeks uygulamasına göre 7.502,00 TL kira parasına hükmedilmiştir.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 01.04.2006 başlangıç tarihli olup 3 yıl sürelidir. Tesbiti istenen dönem sözleşmenin sona ermesinden sonraki yenilenen ilk dönemdir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1997/3-204-351 sayılı kararında da kabul edildiği gibi sözleşmenin 2 yıldan fazla süreli yapılması özel neden kabul edilerek yeni dönem kira parası 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre hak ve nesafet kuralları gereğince tesbit edilmelidir.
Bunun için dava konusu yerin yeniden kiralanması halinde getirebileceği kira parası bilirkişiler tarafından belirlenmelidir. Böyle bir belirleme yapılırken öncelikle benzer yerlerin kira sözleşmeleri incelenmeli, dava konusu yer ile ayrı ayrı karşılaştırılmalı, kira parasına etki eden hususlar üzerinde de ayrıca durulmalıdır.
Dava konusu taşınmazın yukarıda açıklandığı üzere getirebileceği kira parası usulünce saptandıktan sonra bu husus dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafet kurallarına göre hakimce bir kira parası takdir edilerek hüküm altına alınmalıdır.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.