Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2012/19075 E. 2012/22718 K. 06.11.2012 T.

Yayınlanma Tarihi: 28.12.2023 14:17


YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/19075
KARAR NO : 2012/22718
KARAR TARİHİ : 06.11.2012

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2005 yılında boşandıklarını davalı (kadın)’ya bağlanan 200 TL yoksulluk nafakasının davalının sigortalı işte çalıştığı belirtilerek nafakanın kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.TMK nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.
Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında "asgari ücretle çalışılmakta bulunulması" yoksulluk nafakası bağlanmasını veya yoksulluk nafakasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir durum olarak kabul edilmemiştir.Ancak, kaldırma talebi, azaltma talebini de içermekte olup, bu durum nafakanın miktarını tayinde ve indirilmesinde etken olarak dikkate alınmalıdır.
Tarafların sosyo-ekonomik durumlarının araştırmasında davacının şoför olduğu, şeker hastalığı nedeniyle çalışmadığı, ancak üzerine kayıtlı kamyonun olduğu anlaşılmaktadır.
Davalının ise; asgari ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır.Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davalının boşanma davasından sonra asgari ücretle çalışıyor olmasının onu yoksulluktan kurtarmasa bile; hakkaniyet gereği şimdilik nafakanın uygun bir miktar indirilmesine karar verilmesi gerekirken davanın tümden kabulü doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.