Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2014/17822 E. 2015/10194 K. 03.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17822
KARAR NO : 2015/10194
KARAR TARİHİ : 03.06.2015

MAHKEMESİ : KAYSERİ 2. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 27/11/2007
NUMARASI : 2007/3-2007/1086

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı M.. S.. ile davacının boşandıklarını, davalı kocanın, davacıyı sadece üstündeki kıyafeti ile Almanya'dan getirerek davacının annesinin evine bırakıp gitttiğini, davacıya ait çeyiz ve ziynet eşyalarının davalıda kaldığı, bir kısım çeyiz eşyalarının icra kanalı ile teslim alındığını ileri sürerek 10.000TL tutarında sandık içi çeyiz eşyasıı ile ziynet eşyalarının aynen iadesine, iadesi olmadığı takdirde değerleri toplamı olan 34.125,00 YTL. alacağın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; çeyiz senedinde tahrifat yapılarak eşya sayı ve bedellerinin fazla gösterildiğini, eşyaların daha önce davacıya iade edildiğini, sandık içi çeyizin kalan kısmını ise iade etmeye hazır olduğu, ziynet eşyalarının davacı rızasıyla, bozdurularak evlilik birliği içerisinde yapılan masraflar için harcandığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 1.500TL tutarında çeyiz eşyası ile 13.998,75TL tutarında ziynet eşyası( sayı ve nitelikleri belirtilmek suretiyle)nın aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedelin, dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı Mustafa'dan tahsiline, davalı Bahtiyar yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
Dava, çeyiz ve ziynet eşyası alacağına ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak; karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12.maddesinde; ''Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Belirlenen bu ücret Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz.'' şeklinde, Tarifenin 7.maddesi 2.fıkrasında ise "Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur." düzenlemesi yer almaktadır.
Somut olayda; davalı Bahtiyar yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verildiği, davalının, davada, kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde lehine vekalet ücreti takdir edilmediği anlaşılmaktadır.
O halde; davanın davalı Bahtiyar yönünden, husumet nedeniyle red edildiği nazara alınarak davalı Bahtiyar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına, ''Davalı Bahtiyar, davasını vekil ile takip ettiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 450TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, '' cümlesinin eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.