YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18937
KARAR NO : 2015/11222
KARAR TARİHİ : 17.06.2015
MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/03/2014
NUMARASI : 2012/22-2014/184
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait aracın seyir halinde iken davalıya ait başıboş gezen ineğe çarptığı, meydana gelen olayda davacının kusurunun bulunmadığı, kaza nedeniyle araçta oluşan hasar ve zararın tazminini içerir ihtarnamenin davalı tarafından yanıtsız bırakıldığını belirterek 200 TL araç çekme ücreti, 6.957,88 TL araç onarım masrafı, 3.750 TL rayiç bedel kaybı ve 1.000 TL aracın serviste kaldığı üç(3) hafta süreyle kullanılamamasından kaynaklı zarar olmak üzere toplam 11.907,88 TL’nin fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili dilekçesinde, zarara konu aracın 2010 model F…F… marka olup değerinin ancak 20 ila 25.000 TL edeceği, davacıya ait şirkette başka araçların da olduğu, 10km mesafe için takdir edilen çekici, onarım ve iş kaybı bedelinin fazla olduğunu belirterek bilirkişi raporuna itirazla davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile tarafların kusur durumu dikkate alınarak 160.00 TL araç çekme ücreti, 5.566,30 TL araç hasar onarım masrafı, 2.800,00 TL araç değer kaybı, 816,00 TL aracın işletimde kullanılmamasından doğan iş kaybı zararının 23.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (TBK.117 md). Dosya kapsamından, 14.12.2011 tarihli davaya konu alacak kalemlerinin ayrı ayrı belirtildiği, toplamda 11.707,88 TL ödeme talebini içerir davacı vekili imzalı ihtarnamenin 19.12.2011 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, ihtarnamede davalı tarafa tanınan 7 günlük sürenin 26.12.2011 tarihinde sona erdiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece, faiz başlangıç tarihi 27.12.2011 tarihi kabul edilmesi gerekirken 23.12.2011 tarihinden itibaren faiz işletilmesine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK. 438/VII C.2, 6100 sayılı Yasanın 370/2, ek 3/1.maddesi anlamında “Hakimin takdir yetkisi kapsamında” kalmadığından hüküm fıkrasında yer alan; “…23.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile …” ifadelerinin tamamen çıkarılarak yerine ; “…27.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile …” ifadesinin yazılarak düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.