YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/21997
KARAR NO : 2015/8802
KARAR TARİHİ : 18.05.2015
MAHKEMESİ : BURDUR AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 21/11/2014
NUMARASI : 2014/335-2014/513
Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, dava dilekçesi ile; müşterek çocuk Büşra için ödenen aylık 225.00 TL iştirak nafakasının yetersiz olduğunu ileri sürerek; 450.00 TL’ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, ortak çocuk B.. Ç.. yararına takdir edilen aylık 225,00 TL nafakanın dava tarihinden itibaren aylık 34,98 TL artırılmasına, nafakanın her yıl TÜİK’in yayınlandığı ÜFE artış oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, iştirak nafakasının artırılması istemine ilişkindir.
TMK.nun 182.maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.
TMK.nun 330.maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir, şeklindedir.
Aynı Kanunun “Durumun Değişmesi” başlıklı 331.maddesinde; “Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır” düzenlemesine yer verilmiştir.
Somut olayda; davacının ev hanımı olduğu, yeniden evlendiği, eşinin evinde kaldığı; davalının mermer fabrikasında çalıştığı, asgari ücret aldığı, 400.00.- TL kira ödediği, ortak çocuğun 2002 doğumlu olduğu anlaşılmaktadır.
./…
Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyine, özellikle davalı babanın da ortak çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunmasına göre; yerel mahkemece artırılan iştirak nafakası miktarı az bulunmuş, bu husus hakkaniyet ilkesine (TMK’nın 4. maddesi) aykırı görülmüş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
HMK’nın 26.maddesinde; “Hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez” düzenlemesi yeralmaktadır.
Mahkemece; davacının talebi olmadığı halde, hükmedilen nafakanın her yıl artırılması için oran belirlenmesi de isabetli bulunmamıştır.
O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü davalı babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK’nn 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak; daha uygun bir iştirak nafakası artırımına hükmetmek ve talebi aşmamaktır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.