YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/22025
KARAR NO : 2015/18114
KARAR TARİHİ : 17.11.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 17/12/2013
NUMARASI : 2012/152-2013/234

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı bakanlığa bağlı resmi sağlık kurumlarına ait elektrik faturalarının “Diğer 1” tarifesi yerine, “Ticarethane” tarifesinin uygulandığını, faturalara itiraz edildiğini, itiraz üzerine davalı tarafından 292.546 TL’nin iade edildiğini, bakiye 144.068,96 TL’nin iade edilmediğini belirterek, ödenmeyen 144.068,96 TL (ıslah ile 213.542,63) TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili cevabında; davacının faturalara itiraz etmediğini, itirazı kayıt koymadan ödeme yaptığını beyan etmiştir.
Mahkemece; davanın kabulü ile 147.883,54 TL asıl alacağın, 65.659,09 TL işlemiş faizi ile toplamı 213.542,63 TL’nin davalıdan tahsiline, 147.883,54 TL asıl alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasında düzenlenen abone sözleşmesinde davacı bakanlığın “Diğer 1” tarifesinin uygulanacağı kararlaştırılmıştır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ticarethane grubuna göre tahakkuk ettirilen faturalar nedeniyle 147.883,54 TL fazla ödediği, fatura ödeme tarihlerinden dava tarihine kadar 65.659,09 TL işlemiş yasal faizi ile toplam 213.542,63 TL alacaklı olduğu açıklanmıştır.
Davada, yanlış tarife nedeniyle fazla ödenen bedelin iadesi talep edilmektedir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, TBK’nun 78. (BK.’nun 62.) maddesi gereğince borçlu olmadığı edimi kendi isteği ile yerine getiren kimse, ödediği bedeli sebepsiz zenginleşme koşullarına göre geri isteyebilir.
Sebepsiz zenginleşme gereğince, talep edilen alacak miktarına faiz işletmesi için TBK’nun 117/1 (BK’nun 101/1) maddesinde; “Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer” hükmüne göre davalı borçlunun temerrüde düşürülmesi gerekmektedir.
Dosya kapsamından, davacı tarafından davadan önce davalıyı temerrüde düşürüldüğüne dair ihtarname gönderildiği anlaşılamamıştır.
Bu durumda, mahkemece; davacıdan davadan önce davalıyı temerrüde düşürdüğüne dair ihtarname gönderip göndermedikleri sorularak, oluşacak sonuca göre; eğer ihtarname gönderilmiş ise ihtarnamede belirtilen sürenin sonu itibariyle temerrüt oluşacağından bu tarihten itibaren, aksi halde davalıya ihtarname gönderilmemiş ise dava tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesi gerekirken, ödeme tarihinden itibaren işlemiş yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.