YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/11232
KARAR NO : 2015/19028
KARAR TARİHİ : 26.11.2015
MAHKEMESİ : SORGUN 2. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ
TARİHİ : 28/10/2014
NUMARASI : 2013/52-2014/1001
Taraflar arasında görülen nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; davalı vekilinin temyiz talebi süresinde yapılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davada; davacı lehine aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 250,00 TL yoksulluk nafakasının davalıdan tahsili cihetine gidilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, 28.01.2015 tarihli “Temyizin Reddi Kararı” ile ilamın, davalı vekiline 05.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin temyiz dilekçesini 26.01.2015 tarihinde verdiği, süresinde yapılmayan temyiz talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle, davalı vekilinin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş, iş bu karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
7201 Sayılı Tebligat Kanunun 17. maddesi ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 26. maddesine göre bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler o yerde bulunmadıkları takdirde, tebliğ o yerdeki daimi memur veya müstahdemlerden birine yapılır.
Somut olayda, ilamın, davalı vekiline tebliğine ilişkin tebligatın “Daimi çalışanı…..imzasına tebliğ edildi” şerhi ile 05.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.
Bu hali ile tebliğ işlemi, tebliğ anında muhatabın orada bulunup bulunmadığı tespit edilmeden doğrudan çalışana yapılmış olduğundan, 7201 sayılı Tebligat Kanunun 17. maddesi ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 26. maddesine aykırı olup usulsüzdür.
Bu itibarla; mahkemece verilen “Temyizin Reddi Kararı”nın usul ve yasaya uygun olmadığı anlaşılmakla; Sorgun 2..Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 28.01.2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.